Alternalive

Inspirerende blogs die passen bij het thema van Alternalive: natuurlijk gezond zijn, blijven of worden. Hoe creëer je een gezonde leef en werkomgeving? Hoe realiseer je je eigen Blue Zone thuis of in je bedrijf? Alle middelen en mogelijkheden hebben we bij de hand; we hoeven alleen maar te leren ze toe te passen.
Hoe kom je goed uit een burn-out. En voor bedrijven antwoord op de vraag: hoe verlaag je het ziekteverzuim?

Leer wat bepaalde voeding met je doet. Begrijpen hoe je je lichaam weer in topconditie brengt. Leer wat vetverbranding doet ten opzichte vasn koolhydraatverbranding (ketonen en ketose).

Hoe kom je in je eigen kracht? Hoe kom je zo dicht mogelijk bij je eigen 'ik'. Hoe kan ik mijn talenten (her)ontdekken en toepassen. Hoe richt ik mijn leven in om te kunnen zijn wie ik ben en te doen wat ik leuk vindt? Hoe wordt ik zichtbaar en kan ik het maximale uit mijn talenten halen? Ja, ook financieel!

Teveel prikkels in je hoofd?

Teveel prikkels in je hoofd?

Boordevol prikkels? Onrustig, slecht slapen, overdag oververmoeid of slecht geconcentreerd? Vaak heeft het te maken met signalen van het lichaam, van onze mind die probeert duidelijk te maken dat je niet op het juiste pad zit. Dat je dingen doet die eigenlijk niet bij je horen. Het is eigenlijk dus ook heel simpel om van al die onrust in je hoofd af te komen. Simpel door weer te leren luisteren naar jezelf. Elke dag weer. 

Ze doolde door het leven. Aan de buitenkant leek het goed te gaan. Een goed leven had ze. Een mooi huis, leuk gezin en paar hele goede vrienden. Zolang ze maar bezig was, dan ging het ook goed. Dan was er helemaal niets aan de hand. De dag verliep dan zoals zoveel andere dagen. Men zei dat ze het goed deed. Maar dan, in de stilte van de nacht, kon ze vertwijfeld wakker worden. Met alles wat ze had, voelde ze zich zo raar verscheurd. Zo raar onrustig. Heel veel onbekende vragen popten in haar op. Het was alsof ze in de nacht een ander was. Soms was het elke nacht, soms gingen er weer maanden of jaren over heen. Bezig gehouden door de drukte van de dag, viel ze dan als een blok in slaap. Eigenlijk wel super prettig, want dan hoefde ze niet na te denken en werd ze niet overvallen door vragen waar ze eigenlijk het antwoord niet op wist. Gewoon doorgaan, super drukke agenda creëren en het stil zitten, het wakker worden in de nacht zoveel mogelijk vermijden.

Jezelf werkelijk te laten zien aan jezelf kan spannend zijn. Werkelijk jezelf te laten zien, kan akelig voelen, naakt, onbekend zelfs.

Het lijkt zoveel gemakkelijker te doen wat anderen jou leerden, goedkeuring voor gaven, en hierdoor begrepen te worden.

In plaats van te luisteren naar het geluid van je werkelijke ik.

Het lijkt zo gemakkelijk om het besluit wat je ooit nam, om je te beschermen tegen de pijn, de verwarring, het onbegrip, vast te houden. Het besluit dat je nooit meer zo gekwetst wilde worden. De deuren die je toen naar jezelf dichtgooide.

Het lijkt zo gemakkelijk om de algemene norm te volgen, dan is er immers geen gezeur.

Heel veel mensen namen dit besluit, vaak op een absurd vroege leeftijd. Onbewust, soms bewust, maar allemaal met het verlangen goed gekeurd te willen worden.

In de diepte van de nacht herinnerde zij het zich eigenlijk wel steeds meer, het moment waarop ze zo diep voelde dat wat zij wilde zijn weer niet goed genoeg was. Ze was nog heel jong, speelde met wat vriendjes in de buurt. Toen ze thuis kwam, nog nagenietend van het spel, de buitenlucht, hoorde ze iets wat haar leven voorgoed zou veranderen. Ze hoorde twee mensen van wie ze hield, over haar praten. In eerste instantie dacht ze nog dat ze het verkeerd hoorde, maar het was werkelijk waar. Het ging over haar en het was helemaal niet goed. Ze hield haar adem in, terwijl ze verder luisterde en ze voelde zich van binnen bevriezen, ijs en ijs koud worden. De tranen stroomden over haar wangen, ze werd misselijk en duizelig. Stil sloop ze naar haar kamer waar ze haar verdriet even de ruimte gaf. Toen vermande ze zich, want eigenlijk had ze dit al veel vaker gevoeld. Een groots gevoel van afwijzing, een diep gevoel van eenzaamheid. Zij was echt niet goed genoeg. Zij deed het niet zo goed als haar zusje. Zij was niet zo lief en grappig als haar zusje. Veel mensen hadden moeite met haar. Ze begreep er werkelijk helemaal niets van.

Het kan op zo'n moment gebeuren. Dat besluit. Niet meer gekwetst willen worden, nooit meer. En dat doe je dan door jezelf niet meer te laten zien. Je op een bepaalde manier te conformeren aan het wel goedgekeurde. Of je terug trekken, of juist heel erg recalcitrant te worden. Je nooit meer echt kunnen verbinden met anderen. Maar wat je ook besluit, het is een besluit om jezelf niet meer te laten zien. Nooit meer.

Het kan ook heel simpel gebeuren doordat je zo vaak iets verteld wordt met een verkeerde intonatie, altijd weer iets in de trant van Dat kan jij niet, dat proef jij niet, dat past niet bij jou, jij weer, altijd doe jij het anders, waarom die je nu niet een keertje gewoon mee. Het lijken eenvoudige woorden, maar soms met een enorme impact.

En dan daarna, door de druk van de dag, school en andere activiteiten rol je steeds meer in het patroon wat je toen had besloten te zijn. Je wordt aangesproken op dat wat je laat zien. Je ontwikkelt dat stuk van je steeds verder door. En iedere keer als je de pijn voelt van een afwijzing, sluit je nog meer je deuren op de manier waarop je dat toen bedacht had.

Je kan een heel populair kind worden, een puber die heel adrem is. Op alle vragen heb je antwoord en je weet precies wat je moet doen om goedkeuringen binnen te halen. Je ontwikkelt vaardigheden die je heel ver brengen in je werk of in je leven.

Of je voelt je zo verstikt van binnen, je bouwt muren om je heen waar nauwelijks nog iemand doorheen kan, zelfs jijzelf niet.

Welke keuze je ook maakte, het kan voor enorm veel lawaai zorgen in je hoofd, veel prikkels die geen toegang meer krijgen tot verwerking. Het kan zijn dat je steeds maar weer de verkeerde partner kiest, geen relatie kan aangaan, of ernstige klachten ontwikkeld. Huidziektes, longproblemen, darmproblemen, verteringsproblemen. En dan wordt je opgegeten door het aanpakken van je klachten, andere voeding, huidarts, longarts, darmarts met alle gevolgen van dien.

Of je bent zo goed in je werk geworden, en dus eindelijk die goedkeuring, dat je harder werkt dan nodig. Meer projecten doet dan wie dan ook in het bedrijf waarvoor je werkt. En van bonus, naar promotie, naar bonus en promotie gaat. Mensen kijken tegen je op.Vinden je succesvol.

En zolang het dag is, kan je je redelijk bezighouden met de rol die je jezelf hebt aangemeten. Je kunt je programma zo druk maken dat er nooit een moment is om er over na te denken. Een aantal houdt dit vol tot het einde van het leven. Lawaai maken, druk zijn, veel doen, de hele tijd met anderen bezig zijn om maar niet te voelen. Je bent je niet eens meer bewust dat je dit als oplossing hebt gekozen.

Een ander aantal rent van training naar workshop, van project naar project, van werk naar werk of van eten naar eten of welke vorm dan ook om de prikkels maar te dempen. Er is iets wat niet goed voelt, dus dat moet worden ingevuld met nog meer lawaai, nog meer demping, nog meer ... En dan is dat de norm geworden. Het lijkt bij je te horen. Het lijkt dat jij dat bent.

Maar je bent het niet, je bent het echter helemaal vergeten dat je ooit een zo verstrekkend besluit nam.

Alleen in de nacht, als niets je kan afleiden, dan kan het je overvallen. In het donker wordt je je bewust gemaakt van al die prikkels in je hoofd, van al die onrust. Vaag of juist heel duidelijk wordt het zichtbaar, die andere kant van jou, die zoveel meer wil, anders wil, niet verwerkt heeft. Gek wordt je er van.

In de nacht zit je in een andere fase van bewustzijn. Overdag lijkt het alsof je bewust bent, maar vaak is het schijn. Op de automatische piloot ren je door de dag, of je het allemaal helemaal en echt bewust meemaakt is de vraag. Hoe vaak immers neem je de kans om lekker even jezelf goed te voelen, waar te nemen of wat je nu aan het doen bent echt bij je past? Eenmaal gemaakte keuzes krijgen vaak niet voldoende reflectie momenten. Klopt deze baan nog, past het nog bij mij zoals ik nu ben bijvoorbeeld. Klopt de plek waar ik werk of leef nog, of is er tijd voor verandering?

Als je elke dag een half uurtje de tijd neemt om werkelijk voor jezelf te gaan zitten en echt te voelen wat het leven zoals jij het gekozen hebt met je doet. Je kunt naar kleine dingen kijken, naar grote dingen. Het maakt eigenlijk niet uit, als je maar de tijd neemt om elke dag even waar te nemen, te mediteren en te reflecteren. Doe je dit in de ochtenduren voordat je start met je dag, dan zul je een groot verschil merken met de manier waarop je dag doorloopt. rustiger, ontspannen, beter geconcentreerd, effectiever, vrolijker. Doe je het aan de einde van de dag, net voor je gaat slapen, dan zul je meer en meer merken dat je nachten ontspannen zullen worden. Durf je het aan om op je beslissingen van toen terug te komen en je leven weer opnieuw te creëren zoals het werkelijk bij je past, dan zul je weer gaan slapen als een roosje. Sterker nog, je leven zal ongekend prettig gaan aanvoelen. Mogelijk fijner dan je had kunnen bedenken.

Vraag daarnaast elke dag aan je lichaam, aan je zelf"wat heb ik nodig vandaag" en leer te luisteren naar de manier waarop jouw echte ik je vertelt wat belangrijk is, echt nodig is. Een hele simpele vraag, die je mogelijk vaak aan anderen stelt. Maar hoe vaak stel je het aan je zelf?

Elke dag deze twee tips opvolgen, dan ben ik heel benieuwd hoelang je je  nog steeds zo onrustig voelt!

 

 

Wat doe je NA je Burn-out?
11 stappen om onzichtbare brokken in je leven zich...

Related Posts

 

Comments

No comments made yet. Be the first to submit a comment
Already Registered? Login Here
Guest
zondag 20 oktober 2019
If you'd like to register, please fill in the username, password and name fields.