Alternalive

extraordinary solutions, mindset and results

Alternalive

Inspirerende blogs die passen bij het thema van Alternalive: natuurlijk gezond zijn, blijven of worden. Hoe creƫer je een gezonde leef en werkomgeving? Hoe realiseer je je eigen Blue Zone thuis of in je bedrijf? Alle middelen en mogelijkheden hebben we bij de hand; we hoeven alleen maar te leren ze toe te passen.
Hoe kom je goed uit een burn-out. En voor bedrijven antwoord op de vraag: hoe verlaag je het ziekteverzuim?

Leer wat bepaalde voeding met je doet. Begrijpen hoe je je lichaam weer in topconditie brengt. Leer wat vetverbranding doet ten opzichte vasn koolhydraatverbranding (ketonen en ketose).

Hoe kom je in je eigen kracht? Hoe kom je zo dicht mogelijk bij je eigen 'ik'. Hoe kan ik mijn talenten (her)ontdekken en toepassen. Hoe richt ik mijn leven in om te kunnen zijn wie ik ben en te doen wat ik leuk vindt? Hoe wordt ik zichtbaar en kan ik het maximale uit mijn talenten halen? Ja, ook financieel!

Het conflict tussen een HSP-er en FLOW

Een paar dagen geleden las ik weer eens een mooie post van Jan Bommerez over Flow en moeiteloos leven. Steeds meer wordt het mij duidelijk hoe ik eigenlijk heel vaak in FLOW ben. Flow is onze natuurlijke staat en alles komt dan tot je wat bij die natuurlijke staat hoort. Mijn eigen talent is bijvoorbeeld om direct en waar dan ook het overzicht te hebben wat blokkeert en wat er nodig is om de blokkade op te ruimen en verder te gaan. In een flits "weet" ik wat nodig is voor een mens, een dier, een team, een organisatie, een onderneming, een gezondheid. Ik weet het niet door kennis, door studie, door aangeleerde skills, maar ik weet het gewoon.Ik zie alles glashelder. Ik zie dat niet als iets bijzonders, maar gewoon iets dat bij mij hoort. Vroeger dacht ik zelfs, zonder er over na te denken, dat iedereen dat zo zag. En was dan iedere keer weer  oprecht verbaast als mijn " gewoon weten. gewoon handelen, gewoon er mee verbinden en de juiste stappen er in maken" werd afgestrafd door angst, onbegrip, jaloezie of mensen die probeerden mij af te remmen.

Toen ik 15 jaar was, werkte ik bij een supermarkt keten als partime kracht op de Delicatessen afdeling. Al heel snel had ik door hoe we de vrijdagavond en de zaterdag beter konden organiseren, zodat er meer verkocht zou worden zonder dat het meer tijd zou kosten. In eerste instantie voerde ik dat "gewoon" uit, maar al snel werd dat gezien en werd mij gevraagd om het part time team te leiden.  De winst nam toe, hoorde ik jaren later. Twee personeelsleden in het vaste team, baalden als een stekker van mij. Ik had niet de positie, niet de leeftijd, niet de senioriteit en maakte het mij moeilijk, negeerden mij, verzonnen verhalen over mij. Als ik een voorstel deed vanuit mijn gevoel, was het per definitie een fout voorstel.  Hoe k on ik het weten?! I

Tijdens mijn studie in nagenoeg alle HBO en WO projecten waarin ik een rol speelde, wist ik het antwoord al voor we de hypothese goedgekeurd hadden gekregen van onze professoren. Ik heb zo ontzettend geworsteld met dat fenomeen. Het kwam niet in mijn hoofd op dat de onderzoeken niet bedoeld waren om werkelijk iets te onderzoeken, maar dat wij als studenten gebruikt werden om projectvoorstellen onderbouwd te krijgen, gesubsidieerd. Ik bleef staan voor wat ik geloofde. Ik ging voor wat ik "wist" en tjee wat is het mij lastig gemaakt. Professoren die niet meer met mij wilden werken. Sponsorgelden die niet meer werden uitbetaald. Nu snap ik het, toen was ik diep teleurgesteld.

Rond mijn 21ste startte ik als "administratieve kracht" bij een bedrijf waar ik kennelijk een paar slimme opmerkingen maakte of in mijn werk dingen deed die opvielen. Ik weet  niet meer wat ik deed of zei, maar binnen een maand kreeg ik de leiding over twee afdelingen om die te reorganiseren. De directeur van het bedrijf vroeg mij wat ik wilde verdienen. Ik kreeg carte blanche. Het was voor mij easy om te zien wat er nodig was om het bedrijf meer rendabel te maken. Maar wat een tegenwerking bij de mensen die er al veel langer werkten als ik. Als ik gewoon bij mijzelf was gebleven, niet de spanning had gevoeld die ontstond als ik binnenkwam, was ik gewoon doorgegaan met de ideeen die tot mij kwamen voor dit bedrijf. Maar ik begon er van te balen dat ik ook hier weer de persoon werd waarover gekletst werd.  Ik werd gevoeliger voor het conflict dat kon ontstaan door mijn aanpak. Ik begon mij kleiner te maken. De reorganisatie werd overigens nog steeds een succes.

Rond mijn 22ste vertrok ik naar het buitenland. Daar kreeg ik een pistool tegen mijn hoofd toen ik een Ontwikkelingssamenwerkingsproject over Biologische landbouw een goede duw de juiste richting op wilde geven. Het project, fors gesubsidieerd, lag op zijn gat. Iedereen in de top verdiende er fors aan, de mensen waarvoor het bedoeld was, waren niet meer betrokken. Je raad het al, ik werd de gebeten hond, toen ik het project weer in beweging probeerde te krijgen. Ik werd in elkaar geslagen, niemand deed iets. Eigenlijk werd het mij duidelijk gemaakt dat ik dankbaar moest zijn, dat de trekker niet was overgehaald.

Deze rode draad vormt mijn leven. Gewoon heel simpel weten wat er nodig is om de volgende stap te maken in werk, gezin, gezondheid, onderneming, bedrijf, relatie, maatschappij en dan heel veel tegenstand ontmoeten met jaloezie, bedreigingen, roddels en rare verhalen. Overal waar ik startte, startte ik het liefst in een simpele eenvoudige functie. Nu ik dit zo opschrijf, zie ik ineens ook waarom ik er zo naar verlangde om een simpele baan te hebben. Ik wilde niet meer opvallen, ik wilde een functie waarover niemand kon vallen, jaloers op kon worden, mij kon gaan tegenwerken. Soms werd ik niet aangenomen, omdat ze bang waren dat ik me te snel zou vervelen. "Overgekwalificeerd". Ze hadden gelijk, maar dat begreep ik toen nog niet. Ik denk nu terwijl ik dat allemaal zo opschrijf dat ik gewoon een rustige plek zocht  in harmonie met de groep, zonder al die nare bijwerkingen van jaloezie, angst en onbegrip.

Ik wilde een baan zonder gezeur!

Maar ja, als ik in FLOW ben, dan gebeurt het als vanzelf. Ik zie wat er nodig is, ik doe het, ik bespreek het, maak stappen en zonder dat ik het wilde kreeg ik iedere keer weer de leiding over de teams, over afdelingen. In no time. Mijn promoties waren dan ook steeds niet van de lucht. Heel jong zat ik al in het hoger management van een multinational.Als enige vrouw, als enige twintiger. Maar ook daar niet zonder de nodige tegenwerking en roddels. Een erg overeind blijvende roddel was dat ik wel sex gehad moest hebben met de General Manager, want anders kan je niet zo succesvol zijn op die leeftijd... Ik was denk ik 27.

Zo heb ik in mijn studenten tijd als chips inpakster een chips fabriek gereorganiseerd, als kranteninpakster een oplossing gegeven waardoor de omzet omhoog kon gaan, als cateringmedewerksterzo verbeterd dat iedereen ineens zijn boterham thuis liet en bij ons kwam eten. Als verfmengster een heel bedrijf op stelten gezet, omdat ik met 2 verbeter stappen, de effectiviteit met een 4 voud verhoogde. Iedereen op de werkvloer daar wilde mij weghebben, ze moesten ineens te hard werken...

Waar ik ook ben, ik zie wat er nodig is. In welke functie ik ook zou moeten werken, ik overstijg het  als ik in FLOW ben... en doe dan daarna wat er nodig is om het beter te maken, fijner te maken, leuker te maken, zichtbaar maken dat het anders kan.

FLOW is onzettend krachtig, zonder dat je echt door hebt. Het gaat vanzelf, het is niet moedig, het is niet stoer, het heeft niets met manipulatie te maken, het is gewoon zoals het hoort te zijn. In je talent zijn, volledig verbonden zijn en gewoon zijn waar je ook bent. In het boek van Marja de Vries "Samenlevingen in Balans" lees je er heel veel over. Hoe je van jongs af aan je talent mag inzetten in de groep waar in je leeft. Hoe je bewust gemaakt wordt van je unieke bijdrage aan de samenleving, hoe die mag groeien en tot bloei mag komen. Dat boek stal mijn hart een aantal jaar geleden. Zo een herkenning van de beelden die in mij leven als waarheid. Zo een erkenning voor alles waar ik voor sta. Gezonde samenlevingen, relaties, gezonde teams, met als basis werkelijk gezonde mensen. Ja, daar draag ik elke dag heel graag aan bij!

Het wordt echter wel behoorlijk stoer als je krachtige FLOW zijnsorientatie steeds wordt tegengewerkt  of is er dan geen gewoon geen FLOW meer? Als ik er over nadenkt, dan zie ik dat als ik in FLOW ben, dan is alles wat ik doe gewoon zoals het is, zoals het nodig is. Dan is het gewoon in je gezonde power in het leven staan en je verbinden vanuit je hart met de stappen die je voor je ziet. Echter de impact van die o zo natuurlijke stappen op anderen  is wel een dingetje. Soms heb ik tijdens een prachtige wandeling in de natuur HET INZICHT van de dag gehad. Een prachtig toekomstbeeld vol potentie die ik in een stappenplan krijg aangeboden van het Universum. Uitgelaten kom ik dan thuis, ik voel aan alles dat dit waar is en ik ga er meteen mee aan de slag. Enthousiast vertel ik wat ik ineens heb begrepen, welke puzzelstukjes in eens zo duidelijk bij elkaar kwamen. En dan komen er van de luisteraars allemaal redenen waarom het niet kan, niet handig is, nooit zal gebeuren. Bijna op belerende toon wordt mij duidelijk gemaakt dat dat wat ik bedenk echt een utopie is. Leuk, maar een droom. Ik weet dan echt dat het niet waar is. Dat we met zijn allen in een waarheid zijn gaan geloven die juist niet klopt. Dat mijn stappenplan of inzicht juist zo knetterhard nodig is.  Maar op de een andere manier wil je ook goedkeuring krijgen voor wie je bent en wat je doet en druipt die alles omvattende, bruisende, krachtige vorm van energie helemaal weg. Het is weer zover....  

Zelf ben ik  (ook) een HSP-er. Gevoelig voor de stemmingen, de prikkels van anderen, van omgevingen, van groepen. Als HSP-er ben je altijd op zoek naar 100% harmonie, 100% verbinding, naar 100% echtheid en authenticiteit, naar 100% eerlijkheid en oprechtheid. Haarfijn weet ik het als er een disbalans is op deze vlakken. En ik heb er dan vanuit een verlangen naar 100% harmonie veel voor over om die disbalans te herstellen. Terwijl in FLOW ben ik juist degene die als talent heeft om recht te zetten waar het niet meer goed gaat, om groeimogelijkheden te zien die o zo belangrijk zijn. 

Aaah!

In de HSP vorm zoek ik die verbinding, die harmonie. Ik laat dat wat dis harmonisch is of wat de groep of persoon niet aan kan. Dan maar niet!  Laat maar zitten! En tja, in mijn workshops over HSP-ers in Balans vertel ik juist, dat wanneer je jezelf het woord "laat maar zitten" hoort zeggen, dat je dan de kleine gekwetste HSP-er aan het woord laat die zich onbegrepen voelde in zijn of haar kindtijd. En die de FLOW energie kwijt raakt, omdat toch nietmand het begrijpt...

In de FLOW energie beweeg ik graag in mijn talent naar de volgende stap van groei en gezondheid, van wat dan ook. "Samenlevingen in Balans, het kan zeker en ik weet hoe!"

Als (onbegrepen of gekwestste ) HSP-er kan ik mij klein maken omwille van de groep, van de maatschappij zelfs. "Laat maar zitten, het heeft toch geen zin. Waarom zal ik het nog doen? Niemand wil veranderen"

Als Natascha in FLOW denk ik zo groot, weet ik groots wat er nodig is op alle vlakken. Ik wil nu de wereld werkelijk gezond helpen maken tot in haar roots en ik zie hoe het kan!  Elke dag krijg ik wel een inzicht, een idee, een plan van aanpak in mijn hoofd om daar naar toe te bewegen. Ik werk ze uit en voer ze uit. Steeds meer mensen om mij heen dit het ook willen en stappen maken. Super verbindingen, zo blij met deze groep mensen!

Ik sta met dit grootse verlangen op en ik ga er mee naar bed. Het broeit, het groeit, ik neem risico's, ik draag de consequenties, ik maak mijn eigen ik zonder problemen ondergeschikt aan het grote doel. Ik voel me bruisend, krachtig. Gelukkig voel ik mij ook als in die FLOW ben. Een gevoel van een bubbel waar ik dan in zit, waarbij alle andere dingen stil staan, minder belangrijk zijn. Alsof het lawaai op straat is gestopt, er een dikke geluidsdempende geleiachtige laag om mij heen is, er geen stoplichten meer zijn om mij te remmen en ik alle ruimte voel om verder te gaan met waar het werkelijk omgaat. Titels, functies zijn allemaal beperkende vormen. Energie, ruimte, vrijheid, voorbij elke vorm juist ondersteunend.

Ja zo zit het denk ik: Een HSP-er in Balans is een mens in FLOW! Het conflict is er alleen als je de HSP-er in jezelf  niet kent en erkent, kinder kwetsingen vasthoudt en daarom vanuit kind conclusies ( ik ben minder waard, ik moet lief zijn, ik moet de harmonie bewaren, niemand snapt mij) zichzelf te kort doet. Veel te weinig waarde geeft aan wat hij in FLOW allemaal kan betekenen! Zichzelf op een verkeerde plek in een organisatie zet. Zichzelf veel te weinig waarde geeft in zijn of haar onderneming.

Misschien is het dan ook niet toevallig dat volgens het artikel van Jan Bommerez ongeveer 17% van de bevolking veelvuldig in FLOW is en dat volgens de boeken van Eileen Aaron tussen de 15 en 20% van de mensen HSP-er is?

Mijn conclusie voor dit moment: HSP en FLOW zijn soulmates, laat het niet verstoren door het onbegrip van mensen die dat stukje van zichzelf even vergeten zijn!

 

 

10 signalen van jouw lichaam die vragen om een gro...
Uit het vangnet van de angst stappen

Related Posts

 

Comments

No comments made yet. Be the first to submit a comment
Already Registered? Login Here
Guest
vrijdag 19 april 2019
If you'd like to register, please fill in the username, password and name fields.