Alternalive

Inspirerende blogs die passen bij het thema van Alternalive: natuurlijk gezond zijn, blijven of worden. Hoe creëer je een gezonde leef en werkomgeving? Hoe realiseer je je eigen Blue Zone thuis of in je bedrijf? Alle middelen en mogelijkheden hebben we bij de hand; we hoeven alleen maar te leren ze toe te passen.
Hoe kom je goed uit een burn-out. En voor bedrijven antwoord op de vraag: hoe verlaag je het ziekteverzuim?

Leer wat bepaalde voeding met je doet. Begrijpen hoe je je lichaam weer in topconditie brengt. Leer wat vetverbranding doet ten opzichte vasn koolhydraatverbranding (ketonen en ketose).

Hoe kom je in je eigen kracht? Hoe kom je zo dicht mogelijk bij je eigen 'ik'. Hoe kan ik mijn talenten (her)ontdekken en toepassen. Hoe richt ik mijn leven in om te kunnen zijn wie ik ben en te doen wat ik leuk vindt? Hoe wordt ik zichtbaar en kan ik het maximale uit mijn talenten halen? Ja, ook financieel!

Burn-out: eigen schuld dikke bult?

Burn-out lijkt hard op weg om volksziekte nummer 1 te worden. Niet alleen in Nederland. De verantwoordelijkheid voor een oplossing ligt volledig bij de persoon die zich met een burn-out ziek heeft gemeld. Net als bij een griep die vanzelf over gaat of een gebroken been dat na zes weken weer geheeld is.

Klopt deze aanpak wel? Als je het dan toch zelf moet doen, hoe doe je dat dan?

Burn-out vroeger

In de jaren zeventig bestond burn-out nog niet. Ik sprak er gisteren nog over met een 71-jarige cliënt. Toen werd het nog ‘overspannen’ genoemd. Je had wat te hard gewerkt en met wat rust en slaap kon je er dan weer tegenaan.

Zelf heb ik dit heel anders ervaren. Mijn vader was al overspannen vanaf het moment dat ik me kan herinneren en is dat ook altjd gebleven. In die tijd (de jaren zeventig) begon ook de psychologie en psychiatrie vaste voet onder de bodem te krijgen (dat hoorde tot kort daarvoor in het hoekje alternatieve geneeswijzen thuis). Men wist zich kennelijk geen raad met zijn verschijnselen als druk op de borst, hyperventilatie, alcoholisme, agressiviteit en depressiviteit. ‘Valium’ was de oplossing. Inderdaad, ik kende mijn vader vanaf dat moment alleen maar als een slapende man, vervreemd van zijn gezin.

Mijn vader belande verschillende malen op een psychiatrische afdeling.  ‘Schande!’ Daar mocht niet over gesproken worden. Het werd een familiegeheim. Als kind had ik heel wat te stellen om vragen te beantwoorden als: ‘Werkt je vader niet?’. Of: ‘Hij is wel veel ziek thuis, hè?’ En als ie weer eens opgenomen was: ‘We zien je vader niet meer…..(vraagteken, vraagteken).’ Vreselijk.

Wat hebben we aan hem lopen trekken. Juist als hij zich weer even iets beter leek te voelen grepen wij onze kans. Hij hoefde inmiddels al niet meer te werken. Maar wij, gezin, wilden niets liever dan dat hij weer als een ‘normaal’ mens aan het werk zou gaan. Een normale vader; welk kind wil dat niet? Zodat wij weer ‘gewoon’ over hem konden spreken. De ‘Moedermavo’, verzonnen om moeders die nooit een kans hadden gehad om te leren toch nog van een papiertje te voorzien, raakte in zwang. Maar, ook daar kregen we hem, ondanks aandringen, met geen stok naar toe. Hij zou daar wel enorm gescoord hebben, maar niet vanwege het leren.

Met burn-out in de verdrukking

Wat moet de druk hoog zijn geweest op deze ‘overspannen’ man waar niemand raad mee wist. De sociale druk was zo hoog, dat alleen hierdoor al geen enkel herstel mogelijk is geweest. Iedereen wilde hem terug dat ‘keurslijf’ in. Nadenken over alternatieven, iets dat beter bij hem zou passen, kwam in niemand op. Niemand leek te begrijpen dat ‘druk’ niet bijzonder heilzaam is voor een overspannen persoon.

Niemand gunde hem de rust en tijd om te herstellen. Achteraf gezien was dat natuurlijk de beste oplossingsrichting geweest. Mijn vader was gewoon hoog sensitief (HSP). Maar dat bestond in die tijd nog niet.

Hoe zou het hem anno 2018 zijn vergaan?

Was hem dit in deze tegenwoordige tijd overkomen, dan had hij zich bij de ARBO kunnen melden. Hij zou dan na drie keer oververmoeid ziek thuis te zijn gebleven, de titel ’burn-out’ mogen dragen, in Amerika ook wel schamper ‘The Dutch Disease’ genoemd. Een lelijk etiket waar we ook nog wel een blog over vol kunnen schrijven.

Anyway….

De eerste weken zou dan zijn (case)manager een aantal malen (verplicht in ‘Wet Poortwachter’) telefonisch contact met hem hebben opgenomen met de vraag ‘Wanneer denk je weer terug te komen?’

Een hele vervelende vraag als je geen idee hebt wat er met je aan de hand is, je totaal gesloopt voelt en toch de verplichting voelt ‘waar voor je geld te moeten leveren’. Je wilt wel werken, maar kunt het eenvoudig niet meer.

Vervolgens was er een re-integratietraject gestart en had hij onder het toeziend oog van dezelfde manager na 6 weken kunnen beginnen met een paar uurtjes per week werken, de schroom en schaamte voor zijn overspannenheid naar zijn collega’s toe, af kunnen werpen. De ARBO-dienst zou dan een bonus ontvangen voor de snelle terugkeer van mijn vader op de werkvloer.

De druk is net zo hoog als vroeger, het is alleen netter en vriendelijker ingekleed. Maar de druk komt nog meer uit een andere hoek. De tijden zijn veranderd. Je hebt nauwelijks nog recht op ww, de druk op de arbeidsmarkt is hoog en er wordt veel met tijdelijke contracten gewerkt. Concurrentie onder collega’s is vaak groot, Je bent je baan zo weer kwijt. Ook de financiële druk is groter; alles is duurder, we hebben veel leningen, verzekeringen, banken die hypotheken willen incasseren, bedrijven die bezuinigen, aandeelhouders die willen incasseren door het bedrijf gewoon van de hand te doen, etc.

Hij zou dan wel een ‘ear mark’ hebben gekregen. Het gedachte carrière-pad zou voorzichtig worden bijgesteld naar ‘geen werkelijke carrière’. Ook beoordelingen verlopen vanaf dat moment anders; de burn-out wordt streng meegerekend.

Als de re-integratie niet zou vlotten, de kosten voor doorbetaling en ARBO te hoog zouden zijn opgelopen, de extra belasting van de manager, etc. werd na een jaar of twee wellicht gedacht aan een vertrekregeling.

Ook hier enorme druk, maar ook het gevoel dat je verraden bent. Je voelde je hier zo thuis, je wilde er zo graag het beste van maken, je dacht goed met je manager te kunnen….

Conclusie

De aanpakken om iemand aan het werk te krijgen vanuit ziekte waren en zijn nog steeds hetzelfde als in de jaren 70. Heel erg gericht op de persoon zelf en een zo spoedig mogelijke beëindiging van het ziekteproces. De organisatie wordt volledig buiten beschouwing gelaten en gezien als een rijdende trein die door moet: ‘Dat was goed, dat is goed en dat moet gewoon doorgaan’. Er moet immers omzet gemaakt worden. ‘Jij moet veranderen om mee te kunnen blijven doen’.

We hebben er in de loop van de jaren een fantastische wet en regelgeving omheen gebouwd die het eigenlijk alleen maar nog moeilijker maken een ziekteproces en de werkelijke oplossing ervan mogelijk te maken. Burn-out neemt alleen maar toe. Het werkt al lang niet meer, maar we zijn niet in staat nieuwe wegen te bedenken.

Terwijl de technologische vooruitgang de mogelijkheden biedt om ultiem economie te bedrijven, juist ook mogelijkheden biedt om een bedrijf anders te laten functioneren, om medewerkers anders te laten werken, om nog meer creativiteit aan de dag te kunnen leggen en om met plezier samen te werken.

Hoe maak je gebruik van deze mogelijkheden? Wat zouden we dan willen of moeten doen voor mensen die burn-out zijn geraakt?

Loop jij ook met deze vragen rond? Privé of in de werksituatie. Of is jouw bedrijf op zoek naar manieren om nieuwe mogelijkheden te benutten, om buitengewone verbeteringen door te voeren. Ben jij die manager die het heel graag anders wil en zoek je naar nieuwe wegen die passen bij deze tijd?

Neem dan contact met ons op. We spreken graag de situatie met je door en helpen je graag met de oplossing.

Wij willen graag zo veel mogelijk mensen informeren over de mogelijkheden en unieke zienswijze en aanpak van Alternalive. Ken je mensen, privé of zakelijk, je manager of HR afdeling, die mogelijk geïnteresseerd zijn in bovenstaand verhaal of wellicht één van onze Academy trajecten?  Stuur deze blog dan alsjeblieft aan ze door.

Ontdek je unieke talenten en zet ze in!
Durf jij te vragen wat je echt nodig hebt?

Related Posts

 

Comments

No comments made yet. Be the first to submit a comment
Already Registered? Login Here
Guest
zaterdag 21 september 2019
If you'd like to register, please fill in the username, password and name fields.